Yazın fazla ota rastlamazsınız pazarda. Baharla birlikte deniz börülcesi, elbette peşi sıra Ege mutfağının kraliçesi olan ve dolması yapılan, güneş sarısı kabak çiçekleri gösterir kendini... Ama asıl otların zamanı sonbaharla bahar arasıdır. O zaman pazarda otun envaisi çıkar tezgâhlara... Arap saçı, sarmaşık, kazayağı, hindiba, dağ marulu, kenker, tilkişen, hardal otu, turp otu, ısırgan, köremen (yabani sarmısak), baldıran, ebegümeci...

TARİFLERİ NOT EDİN
Pazarda dolaşırken kâğıt kalemi unutmamak lazım. Bu hummalı, baş döndürücü, gönül çelen, iştah açıcı pazarda çıkınlarda gelen toprak fırında pişmiş ekmek gibi bilgi, deneyim, gelenek, görenek de paylaşılır çünkü. Ne ot adlarını, ne de yemeklerin tariflerini akılda tutamaz insan. Sepetler, kollar, arabalar dolar, zaman çabucak geçiverir pazarda. Yöreyi ve yöre insanını maskesiz gösteren bu pazarlar yerel kültürün de aynasıdır. Tezgâh arkasında duran pazarcıların yöreye özgü konuşmaları, her ota farklı adlar verişleri, bağrış çağrışları kulağa hoş gelen çok sesli bir müzik gibidir.