HER MEVSİM AYRI GÜZEL
Hafta sonları köyü dolduran kalabalıklar, Zofia Teyze’nin bu sözlerini elbette bilmiyorlar. Onlar için çocuklarını atlara bindirdikleri, güzel yemekler yedikleri, çimenlerde yuvarlanıp hamaklarda uyudukları bir ‘arka bahçe’ Polonezköy. Gerçekten de, iyi korunmuş doğası etkiliyor gelenleri. İlkbaharda çiçeklenen ağaçlar, yeşeren çayırlar köyü şenlendiriyor. Yaz sıcağında, gizli ve gölgeli yollar yaratan ormanın serinliği, akşamüstlerinin ferahlatan esintisi, herkesi kendine çekiyor. Sonbaharda yapraklardaki sarı, kırmızı, kahverengi geçişler, bir doğa şöleni yaratıyor. Kar yağmaya başladı mı, köy beyaz bir şiir sayfasına dönüşüyor. Bu yüzden her mevsim ayrı güzel Polonezköy’de. Oysa doğayla uyum içindeki köy yaşamının doğuşu, hiç de kolay olmadı.

OSMANLI’NIN BÜYÜK DESTEĞİ
Aslında, köyün kuruluş tohumları İstanbul’da atılmadı. 1772’de Avusturya, Rusya ve Prusya arasında yapılan anlaşma,