“O duvardan aşağı inen ilk kişi Cahit Sıtkı Tarancı’ymış; çıkan da benmişim... Okul arkadaşım Tahsin Yücel arastırmıştı bu tarihi kaçısın hikâyesini. Sonra okul müdürü vazgeçmeyecegimi anlayınca, bana akşamlari giris-çikiş izni vermeye başladı”... Iki ay önce düzenlenen gecede sanat yasamının 50. yılını kutlayan Erol Günaydın, yarım asır öncesinden aklına düşen ilk karelerle başlıyor söyleşiye...

AİLEDEN GELEN KOMEDYENLİK RUHU
Bugün Türkiye’nin önde gelen tiyatrocuları arasında yer alan, 72 yaşındaki Erol Günaydın’ın oyunculuğunun temelinde, sekiz yaşına kadar yaşadıgı Karadeniz ve bölgenin esprili insanları –en basta da ailesi- var kuşkuşuz. Trabzon Akçaabat’ta ‘ Kizir ’ in Delileri’ olarak anılan ailesinden miras ona oyunculuk genleri. “Dedem Kiziroglu Mehmet Aga, çok komik bir adammış; fikralarıyla çok güldürürmüş insanları. Üç yaşımdayken zatürree geçirmiştim, yataktan kalkamıyordum. Babam, duvarı maviye boyayıp bir gökyüzü yapti bana. Sonra uçurtmayı duvara çaktı ve ipini elime verip ‘Hadi uçur’ dedi.. O da komik bir adamdı.”