Radyo günlerinin efsane ismi, ‘Ayaküstü Gırgır’ın yaratıcısı Orhan Boran, sanat yaşamında 59 yılı geride bıraktı.

Sahnenin ortasında bir adam. Tek başına. Beyaz mendili yine elinde. Bugünkülerin ‘imaj’ diye niteleyeceği bu beyaz mendil, aslında sadece seyirci karşısındaki heyecanını gizleme aracı. Yıllar boyu dinmeyen bu heyecanla birlikte, beyaz mendili de elinden hiç düşmez. Gözlüğünü çıkarıp cebine koymasıyla orkestra susar. Anlatmaya başlar. Herkes sahnedeki adama kulak kesilir. Salondaki derin sessizlik, Orhan Boran’ın daha ilk cümleleriyle yerini kahkahaya bırakır. Anlattığı, hayali bir ailenin komik hikâyeleridir. Salondakilerin belki de kendilerini buldukları öyküler bittiğinde, gözlüğünü tekrar takar. Orkestra kapanış işaretini almıştır bile. Şov biter. Ve alkışlar...

ŞEHİR TİYATROLARINA GİRİŞ
Bir söz ustasının hayatını anlatmak çok zor. (Beyaz bir mendilim olsa belki de anlatmak daha kolay olurdu.)