Surlarla çevrili bir ortaçag kentinden ticari bir merkez haline gelen; unutulmaya yüz tutmusken yeniden kesfedilen Galata'nin tarihi, suretinde hâlâ.

Yasadigimiz sehri bir gezgin gibi dolasmak, günlük kosusturmacanin, bir seylere ya da bir yerlere yetismenin telasi içinde aklimiza gelmez pek. Elimizde bir rehberle sokaklari aylak aylak arsinlamaya, fotograflar çektirip sevdiklerimize küçük hediyeler, kendimize ani esyalari almaya nedense zaman bulamayiz. Belki çogumuzun aklina düser, kesfetme duygusu arada bir dürter de nedense ertelenir hep. Itiraf etmek gerekirse ben de her yil, "Istanbul'un en güzel zamani bahardir. Baharla birlikte Istanbul'u bir yabanci gibi dolasip, yeniden kesfedecegim" diyenlerden ve "ask tazeleme" turlarina bir türlü baslayamayanlardanim. Ta ki Galata'nin en güzel binalarindan birinde açilan 'Dünden Bugüne Galata' sergisini gezene dek. Aslinda Galata, çogu zaman Beyoglu'ndan Kadiköy'e dönüslerimde bir geçis noktasi olarak kullandigim, hatta adini pek de anmayip ya Karaköy ya da Beyoglu olarak geçistirdigim bir yerdi benim için.