Dünyanın en çok satan üçüncü mizah dergisi Gırgır’ın ve Türk Karikatürü’nün son kırk yılına öncülük eden Oğuz Aral hayatla son dalgasını geçti...

B ugünlerde işe, üniversiteye giriş başvurularında ya da emekli aylığı alma kuyruklarında rastladığımız yoğunluk, yıllarca her hafta yaşanırdı Gırgır’ın hazırlandığı, tabelasız ‘Karikatür Üniversitesi’nin önünde. Yurdun dört bir yanından gelen genç karikatüristler, çizdiklerini Oğuz Abi’lerine beğendirebilmek için büyük bir heyecanla sıranın kendisine gelmesini beklerdi.
Ben yazıyla haşır neşir olduğumdan, onun karşısına oturup iki satır muhabbet etme şansını yakalayamadım. Ama dergideki arkadaşlardan ve bekleşenlerden edindiğim izlenim, onun saygı duyulması gereken bir usta olduğuydu. Yüzlerce düşük ve orta gelirli ailenin çocuğunu sokaktan, kahvehane köşelerinden çekip alırken, hepsini adam yerine koyuyor; onlara “Yaptığınız iş çok değerli” diyordu.