“Eğitimime önce paraşütçülükle başladım. 100’den fazla atlayışım var. İlk atlayışı yapacağımda bir hafta odama kapanıp ‘Ben bu işi nasıl yapacağım’ diye kara kara düşünmüştüm. O zamanki teknoloji, şimdiki gibi değildi. Atlayışımızı uçağın kanadına çıkarak yapardık. Bir yanda motorun gürültüsü, diğer yanda sırtımızda ağır mı ağır bir paraşüt... Birçok arkadaşım ya kolunu ya da bacağını kırdı. Neyse ki, benim başıma kol kırılması dışında ciddi bir yaralanma hadisesi gelmedi. Sadece Ankara Hipodrom’da Cumhuriyet Bayramı gösterileri sırasında göle düştüğümü hatırlıyorum...
“1955’te Amerika’nın ilk kadın pilotu, efsanevi Jacqueline Cochran tarafından Tennessee Üniversitesi’nde düzenlenen bir havacılık workshop’una Nezihi Erkol’la birlikte davet edildim. Orada bizlere havacılık eğitiminin nasıl olması gerektiği konusunda bilgiler verdiler. ABD’de kalmamı istediyseler de, ben vatanıma dönmeyi tercih ettim... “Uçmaktan hiç mi korkmadım? Hayır, Korksaydım bu işi yapamazdım...
“Eğer iyi bir iniş yapmışsanız, sizin o günkü neşenize bir dahaki günlerde rastlamak mümkün değildir.