Tam ortadaki fıskiyeden akan su sesi, Itrî ile Dede Efendi’nin bestesine karışıyordu. Mekânın mükemmel akustiği içinde yükselen tınılar, atmosferi iyice büyülü kılıyordu...

DOKTOR VE HASTALAR SANKİ GERÇEK
Ana kubbe etrafında dizilen 12 küçük kubbeden süzülen ışık huzmeleri, mekânın doğal spotları gibiydi. Fıskiyenin 10-15 metre ilerisinde bulunan müzisyenler, sükunet içerisinde hiç kıpırdamadan fasıllarına devam ediyor; yan odalarda tabiplerin yıllara inat şifa dağıtan gayretleri durmaksızın sürüyordu. Belli ki Darüşşifa’nın kuruluş gayesini hasta bakıcısından doktoruna kadar herkes çok iyi kavramış. Ya doktorun her nasihatini ‘sessizce’ dinleyen hastalar? Her şey Darüşşifa geleneğine uygun. Hatta ritüeller bile ilk günkü kadar canlı... Saz heyetinden hastalara, doktorlardan hasta bakıcısına uzaktan bakılınca herkes o kadar sahici ki, yanlarına yaklaşana kadar cansız olduklarını fark etmek zor. Mankenlerin üzerindeki giysiler otantik. Sazendelerin sazları tarihî.