Kimi tuttuğu ata seslenirken, çoğunlukla jokeylerin isimleri yükseliyor kalabalıktan.
“Yürü be Nazluş, yürü be!”
“Hadi oğlum Halis, ayrıl artık!”
“Hadi Selim, saldır koçum!”
Ve yakın arayla aynayı geçen tayların ardından, önce kimin birinci geldiği anlaşılmaya çalışılıyor... Birkaç saniye sonra sıralama öğreniliyor. Çılgın gibi sevinip birbirine sarılanlar, kazandığı parayı tahsil etmek için tediye gişelerine koşanlar, üzüntüyle tayların arkasından bakanlar, büyük bir kızgınlıkla kuponlarını yırtanlar... Ama her defasında umudunu bir sonraki koşuya taşıyan gürültücü kalabalık...

HİPODROMDAN İNSAN MANZARALARI
Veliefendi Hipodromu’nda geçirdiğim Pazar gününden geriye, aslında atlardan çok, renkli insan portreleri kaldı aklımda…Bazıları belli ki, sadece eğlenmek için gelmiş. Onlar her yarışta bahis yapmıyor; yaptıkları zaman da küçük bütçelerle yetiniyor.