DALGIN SU
Kim bilir kaç kez geçmiştim bir teknenin içinde sazlıkların arasından, dokumacıkuşların yuvalarının yanından, mavi yengeçlerin üstünden… Bir kez de kuşbakışı görmeliydim tüm bunları, hep birlikte.
Bu ‘kuşbakışı’nı bana bir gökyüzü taşıtı olan ‘micro-light’ sağladı. 200 metrelik bir pistten havalanan iki kişilik bu taşıt, motoru dursa da bir ‘delta kanat’ gibi rahatlıkla yere inebiliyordu. Kalkışın hemen sonrasında küçük rüzgârlar karşılayıp sınadılar bizi. Yükseldikçe rüzgârlar duruldu ama, gözbebeğimde Akdeniz’in mavisi ve Köyceğiz Gölü’nün yeşili çalkalanmaya başladı.
Havalandıktan bir dakika sonra, aşağıya bakarak mırıldandım: “Melekler bir gün gökyüzünden aşağıya baktılar ve yeşil yılanlar gördüler!” Gerçekten de büyük bir dolambacı andıran sazlıkların arasından ağır ağır akan su, yerde sürünen yılanları andırıyor. Oysa “yılan” diye tanımladığım su yolları, kendisinin de anımsamadığı bir zamandan beri kıvrıla kıvrıla Akdeniz’e varıyor ve tatlı suyla tuzlu suyu birbirine karıştırıyor. Köyceğiz Gölü ile Akdeniz’in buluşma yeri Dalyan; bir dalgın su…