Sultanahmet’te gördüğünüz Magic Bus’ın büyüsüne kapılıp düştünüz yollara... Gezginliğinizin başlangıcını oluşturan Katmandu seyahatinizi ve duygularınızı bizimle paylaşır mısınız?
1970’li yıllar... O dönemde dünyaya boş veren, kendi içinde yaşayan bir insan topluluğu vardı. ‘Hippi’ diye adlandırılan kişiler. Himalayalar’daki Nepal’i varılacak son huzur ülkesi olarak değerlendirirlerdi. Amsterdam’dan, Londra’dan otobüse binip Avrupa’yı kat eder; İran, Afganistan, Pakistan ve Hindistan üzerinden Katmandu’ya giderlerdi. İşte o sarı otobüs Magic Bus da İstanbul Sultanahmet’e uğrardı. Ben, o zamanlar Tıbbiye’de talebeydim. Bu otobüse de imrenerek bakardım. O otobüse binemezdim, çünkü yoldan kimseyi almıyorlardı. Fakat benim çıkış noktam oldu. 1973 yazında Sultanahmet’te gördüğüm bir ilan tahtasında, üç hippinin eski model Mercedes’leriyle Doğu’ya gideceklerini, benzin parasını paylaşmak için 4. kişiyi aradıklarını okudum. Kabul ettim, çıktım yola. İstanbul’dan ayrılırken tüm düşüncelerimden arınmış, dünyayla ilgili tüm bağlarımı koparmış gibiydim.