‘KUTSAL RÜZGAR’IN TERKİSİNDE
Bu uzun yolculukta geniş meydanlar bulduğumuzda cenge tutuşmuş; yenişemeyip yolumuza devam etmiş ve palmiyelerin altında sigaralarımızı barış çubuğu gibi tüttürdükten sonra kamikazeye binmeye karar vermiştik. “Biz ikimiz / Tek kurşunla vurulmuş iki düşman gibiyiz” diye bir şiir hatırlıyorum. Biz ise aynı düşmanı vurmaya giden iki kurşun gibiydik. Tek kurşun haklayabilirdi aslında o düşmanı. Ama biz birbirimize aşık iki kurşun gibiydik. Hangimiz fazlaydık, hangimiz gereksiz?.. Bilemiyorduk... Birbiriyle didişen ve hayatın neresine dalacağını kestiremeyen iki serseri kurşun...
Biz iki serseri, bindik kamikazeye. Bir aşağı, bir yukarı... Kamikaze daldırıyor işte bizi hayata. Yukarı çıkarken misinada çırpınan iki balık gibiyiz. Sonra tekrar inip sulara dalıyoruz. Ölümle kalım arasında gidip geliyoruz. Kalacağımızdan eminiz: Ölümü kafaya alıyoruz. İyiyiz! Bomba gibiyiz! Kamikaze, Japonca ‘kutsal rüzgâr’ demekmiş. Ortaçağda istilacı Moğol ordularını dağıtan mucizevî fırtınaya atfen.