“BATI’YA AÇILAN KAPI”
Scognamillo, “Beyoğlu’nda 19. yüzyılın ortasından itibaren her sokağın adının bir hikâyesi vardı. Ama artık birçoğunun adı değiştirildi. Sokakların adları az çok tarihçelerini ortaya çıkarıyordu. Mesela, bugün Kallavi diye bildiğimiz sokağın asıl adı Ravani sokağıydı. Sokağın Tepebaşı’na açılan köşesinde Büyük Londra Oteli var. Burası otel olmadan önce Ravani ailesinin malikânesiydi, sokak o ailenin ismini taşıyordu” diyor. Pera’nın kuruluşunda Ceneviz ve Venediklilerin payı büyük. Önce Galata civarına yerleşiyorlar. Sonra bugünkü İstiklal Caddesi’nin, Tünel’le Galatasaray arasına elçilikler kuruluyor. Avrupalılar Beyoğlu’nu bir eğlence merkezi olarak değil, yaşanılacak bir yer olarak görüyor. Bu yüzden çoğunlukla Beyoğlu ve çevresine yerleşmeyi uygun buluyorlar. “Beyoğlu Levanten merkezidir. Levanten olmamla birlikte, Beyoğlu bana her zaman ters geldi. Osmanlı içinde, Osmanlı’yla hiçbir bağlantısı olmayan, bir nevi serbest bölgeydi Beyoğlu. Özellikle kültürel anlamda. 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren İstanbul’un diğer yerlerinde bulunmayan her şey, iyisiyle kötüsüyle Beyoğlu’nda bulunurdu.