Çocuklara hep sorulur, “Ne olmak istersin?” diye. Bana sorulduğu zaman hep “Doktor olacağım” derdim. Ancak bu doktorluk aşkının nereden geldiğini bilmiyorum. Bir yaz Akçakaya'da, şimdi ordu tarafından kullanılan, o zaman öksüzler yurdu olan taş binada bir müsamerede rol aldığımı, beyaz önlükler giyerek doktor rolüne çıktığımı hatırlıyorum. Doktor olmak istediğimden mi bu role çıktım, yoksa bu role çıktığım için mi doktor olmak aklıma takıldı, bilemiyorum. Sinemayı çok severdim, on beş-on altı yaşlarında artist olmayı düşlemiştim. Türk Hava Kurumu Adana'da planör kursu açtığında, galiba on sekiz yaşındaydım. O tarihlerde otomobil kullanabiliyordum. Pilot olmayı istedim. Bu isteğimi babama açtım. “Sen kendi işine bak, pilotluktan ne kazanacağın belli değil, hem tehlikesi var, hem de kurs için bir sürü para ödeyeceksin, gereği yok” dedi. Ben ısrar edecek oldum, öfkelenmeye başladı. “Öff...” dedi mi biz sinerdik. O sayfayı da hemen orada kapattım. Böylece benim pilotluk hayalim de suya düştü.