Konu:[Künye] [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16]
İçindekiler / Taşa yazılı öyküler

TARİHE AÇILAN KAPILAR

Bu labirent görünümlü kentin kapıları ve pencereleri de tarihin farklı katmanlarına, farklı zamanlarına açılıyor sanki. Açık sarımsı renkte, ‘kalker taşı'ndan evler, gün ışığına göre safran sarısından kızıla dönerken; ışık oyunları, açık ve koyu gölgeler zaman ve mekân ilişkisinin sonsuz biçimlerini, ‘çok renkliliği' vurguluyor. Mardin, tipik bir taş yapı simgesi. Kalenin eteklerinden Mezopotamya Ovası'na açılan evler, birbiri üzerine teraslar halinde yükselir; çoğunlukla iki katlı olan evlerin ön avlusu hep güneye bakar. Yazılı olmayan, ama kuşaktan kuşağa aktarılan insancıl ilkelerle inşa edilmiş evlerdir bunlar: “Kimse kimsenin güneşini kesemez; kimse kimsenin suyunu kirletemez; kimse kimsenin havasını kesemez; kimse ateşiyle başka bir yapıyı yakamaz.” Birbirine ‘abbara' (kabaltı) denen geçitlerle bağlanan labirentvari sokaklar, inişli çıkışlı merdivenlere dönüşür kimi yerde. Güneş ışınlarının aksine düzenlendiği için yazın kavurucu sıcağında serin gölgeler yaratır.

 
 
Sayfa 2/6