Bazen bir rüzgâr bakışlarımızı 'sema'ya yöneltir. Üzerinde yıldızların, ayın, güneşin uçuculuğunu yaşadığı, rüzgârlarla savrulan ve semayı metne dönüştüren bulutların mekânı... İçine alan, barındıran, bedenin her noktasını saran döngüsel boşluk... İçinde olan her şeyin aynı zamanda sema olduğu, saydam, geçirgen bir mekân... Döngüsel olanı içinde barındıran sema, daireseldir... "Benden önceki zamanı, benden sonraki zamanı ve nesneme dair zamanı" gördüğümüz daire... Geçmişten geleceğe akan zamanın değil, bir saçınım halinde tüm zamanlara doğru akan zamanın mekânı; daire... Bir yüzüyle döngüsel olana karşılık geliyor; bir yüzüyle de merkezi yapısı, içedönük ve kapalı haliyle durağan olana...
DIŞSALIN TEZAHÜRÜ: KUBBE
Daireselliğin yapıda en önemli karşılığı kubbedir... Uzunluğun, yüksekliğin, genişliğin, derinliğin ve en önemlisi zamanın her yöne aktığı ‘aura’yı saran boşluk kütlesi... Kubbede içerisi, kendini saranı anlatır... Dışarının temsilidir içerisi... Aklın ve sadeliğin temsili olan kare ve türevlerinin üzerinden gökkubbeye doğru yükselen, dışsalın tezahürü olan kubbe...