Kitap kurtları için Orhan Pamuk'un ‘Benim Adım Kırmızı'sı; çocuklar için bir masal: ‘Kırmızı Başlıklı Kız'…
Şiir sevenler içinse bir Cemal Süreya dizesi: “Kırmızı bir kuştur soluğum”…
Kırmızı…
İstanbullular, hele Üsküdarlılar için Salacak'ta denize tepeden bakan Muharrem Nuri Birgi Yalısı… Akşam güneşinde iyice kızıllaşan bu ahşap güzeli evden bir zamanlar keman sesleri yankılanırdı. Hele konuk, virtüöz Yehudi Menuhin ise…
Sonbahar ise, Kadıköy'den Bostancı'ya giden sahil yolundaki eski köşklerin duvarlarına kıpkırmızı sarmaşıklar ekler.
Kırmızı sözcüğünün çağrıştırdıkları say say bitmez.
Dudaktaki rujun renginden, pamucak uzun tüyleriyle kucağımızdan indirmek istemediğimiz Ankara tavşanının gözlerine kadar gider. Hatta Kızıl Gezegen diye adlandırılan Mars'a kadar…