Kırmızı… Manav için üst üste özene bezene dizdiği domatesler…
Mevsimine göre, Diyarbakır’dan gelen kamyonların taşıdığı karpuz, Ereğli’den gelen kasalardaki mis kokulu çilek…
Derler ki tezgâhta, “rengimize bak al bizi!”
Minibüs şoförü için trafik lambasındaki ‘dur’…
Ambulanslarda ‘acil’i, alarmlarda ‘tehlike’yi belirten, yanıp sönen ışık…
Hekimler için ameliyathaneye son anda yetiştirilen kanın rengi…
Başka bir çağrışım, itfaiye arabası ve yangın…
Pazarlamacılar kırmızının gücünü çoktan fark etmişlerdir. Ürün ambalajlarından kırmızıyı eksik etmezler.
Bir futbol taraftarı için milli maçlarda on binlerle haykırılan sloganda da vardır: “Kırmızı… Beyaz… En Büyük… Türkiye!”
Kırmızı…
Aşkın ve tutkunun rengi…
Bir aşık için, sevgiliye götürülecek ilk çiçek belki: Gül…
Kırmızı gül, sevdalıların gözbebeği…