GALATA KÖPRÜSÜ’NDEN MARTILAR GEÇER
Galata Köprüsü’nün ortasındayız. İki yanımız deniz. Hakkını teslim edelim ki, bundan on sene önce bir gece ansızın yanan öteki köprü daha bir revnaklı idi.
O köprüde denize, martılara, balıklara baka baka yeterince avarelik ettikten sonra, hemen aşağıdaki salaş lokantalara inilir ve yorgunluk giderilirdi.
Köprünün üzerinden geçen arabalar havayı titretir, bardakları şıngırdatır, köprünün dubalarına vuran dalgalar masaları sallar, İstanbul’a kor kızıl bir akşam inerken, eski aşklar konuşulurdu.
Köprünün üzerinden martılar geçiyor ve biz Orhan Veli’yi hatırlıyoruz: “Dikilir köprü üzerine, keyifle seyrederim hepinizi. / Kiminiz kürek çeker siya siya, / Kiminiz midye çıkarır dubalardan, / Kiminiz dümen tutar mavnalarda...”
Köprünün hemen yanı başında Karaköy iskelesinde vapurların biri gelip, biri gidiyor. Havada tuz
kokusu, yosun kokusu, parfüm kokusu ve ayrılık kokusu dalgalanıyor.