Zeki Faik İzer, Zühtü Müridoğlu ve Nurullah Berk gibi arkadaşlarıyla birlikte yenilikçi tutumları ağır basan ‘D Grubu’ adlı bir topluluğun kuruluşunda bulundu, o grubun açtığı birçok sergiye katıldı.
1933’te ‘Türkiye’nin Kalbi Ankara’ filmini çeken Rus yönetmen Sergey Yutkeviç’in çağrısı üzerine ve Atatürk’ün desteği ile Leningrad’a giden Dino orada film stüdyolarında dekoratör ve yönetmen yardımcısı olarak çalıştı; Moskova, Kiev ve Odesa’da ‘Madenciler’ adlı bir film yaptı. Yurda döndükten bir süre sonra 1937-1939 yıllarında Paris’te resim çalışmalarını sürdürürken orada Gertrude Stein, Tristan Tzara, Picasso gibi ünlü sanatçılarla tanıştı. İki yıl sonra yurda döndüğünde aralarında Nuri İyem, Selim Turan ve Avni Arbaş gibi ressamlarla İstanbul’un liman işçilerini ve balıkçılarını ele alan ünlü ‘Liman Sergisi’ne katıldı. Bu serginin siyasal açıdan büyük yankıları oldu. Aynı yıl New York Dünya Fuarı’ndaki Türk Pavyonu’nun düzenlemesini yapan Dino, bu dönemde yazı ve çizimlerini Ses, Yeni Edebiyat, Servet-i Fünün, Yeni Adam dergilerinde yayımlıyor, ağabeyi Arif Dino ile yeni bir gerçeklik anlayışı üzerine araştırmalar yapıyor, bu anlayıştan yola çıkarak