Bu gelişim 18. ve 19. yüzyılda doruk noktasına ulaştı. Evlerde, köşklerde, saraylarda şöminelerin, konsolların üzerinde, duvarlarda ya da taşlıkta, bir koridorun en ucunda ayakta duran saatler, zamanı göstermenin yanı sıra, sesli olarak da duyurmaya başladı.
Yüzyıllara yayılan ilerleme ve yeni buluşlarla ‘doğru zamanı’ yakalama çabası, mekanikte de kendini gösterip incelikleri meydana getirirken, aynı ya da benzer sistemlerin çok farklı sunuşları saatleri tekdüzelikten kurtardı. 19. yüzyılda tamamlanan Dolmabahçe Sarayı’nda sergilenen ve çoğunluğunu 19. yüzyıl, az bir kısmını 18. yüzyıl saatlerinin oluşturduğu koleksiyon, bu gelişimin en güzel örneklerinden biridir. Kimi hediye edilmiş, kimi satın alınmış, kimi de özel yaptırılmış saatler, zamanı göstermenin yanı sıra sarayın genel yapısı ile uyumlu olarak dekoratif amaçlarla da kullanılmıştır.
GÖSTERİŞLİ FRANSIZ SAATLERİ
Çoğunlukla ağır, gösterişli, bronz, altın kaplama, mermer, bağa, gümüş Fransız saatleri; ressam, heykeltıraş, dökümcü ve saat ustalarının ortak ürünleri oldukları için, mekaniğin ötesinde dış özellikleri ile de ön plana çıkar.