Burada korunmaya alınan kente ait bir aslan heykeli, mezar taşları, heykelcikler, yazıtlar ve vazo parçaları gibi birtakım bölük pörçük eserler, toprağın altında gizlenmiş görkemli bir kentin haberini verir. Beş yıl süren yüzey çalışmaları sonucunda Meriç, kendisinden sonraki tüm zamanları etkilemiş olan bir uygarlığı temsil eden çok önemli bir yerle karşı karşıya olduğunu anlar: Bilimin, sanatın, mimarlığın altın çağlarını yaşadığı, Bergama Zeus Tapınağı gibi olağanüstü eserlerin yaratıldığı Helenistik Çağ (MÖ 300-30).

TİYATRO KONUKLARINI BEKLİYOR
Meriç, bu döneme ait ayakta kalabilmiş Anadolu’daki yegâne kentlerden birini gün ışığına çıkarmak için daha fazla beklemez ve 1989 yılında alana ilk kazmayı vurur. Bir yıl sonra da kentin en gözde yapılarından biri olan tiyatroyu ortaya çıkarabilmek için ekibiyle zorlu bir çalışmaya girişir. "...Heyecanlı bir bekleyişten sonra yüzey toprağının dört metre altında orkestranın (koro ve oyuncuların yer aldığı alan) mermer döşemesi gün yüzüne çıktı…