Tuluyhan Uğurlu o günleri, "Bir şekilde, hayatı sanata ve yeniliğe vakfetmenin temel taşları olarak düşünüyordum o yılları" diyerek anıyor. Yedi yaşında kendi kendine Atatürk için bir eser yazma sözünü verişinde de söz konusu yalnızlığın büyük payı olmuştu. Anıtkabir'i ziyareti sırasında Atatürk'ün yalnızlığını kendi yalnızlığı ile özdeşleştiren küçük Tuluyhan, yıllar sonra Atatürk ve onun silah arkadaşları için 21 bölümlü senfonik bir eser yazdı. 'Mustafa Kemal Atatürk ve Güneşin Askerleri', Nevid Kodallı'nın Atatürk Oratoryosu'ndan sonra 'Büyük Önder' için yazılan ikinci ciddi eser oldu. Ardından Viyana Müzik Akademisi piyano ve bestecilik bölümlerini kazanınca uzun bir eğitim için Viyana'ya giden Tuluyhan Uğurlu o döneme ait anılarını, "Küçük yaşta top oynayamıyordum, ama 17 yaşında Viyana Senfoni Orkestrası'nın, Moskova Devlet Orkestrası'nın çalıştığı yerlerde özgürce dolaşıyordum. Çocukluk döneminin esareti, yerini büyük bir sanatsal özgürlüğe bırakmıştı" diye anlatırken, kendini sanata vakfetmenin ne anlama geldiğini de açıklıyordu.