Uzun değildir yaşamları böceklerin, insan ömrüyle birkaç haftadır ömürleri; iki saatten az yaşar bir günsineği, bu yüzden de boşa harcayacak anları yoktur onların, çok değerlidir zamanları; bir avcıya yem olmadan süratle bir eş bulmalı, başarıyla çiftleşip yumurtlamalı ve nesillerinin devamını garantiye almalıdırlar.
Aşk ritüellerinin de pek sıradan olduğu söylenemez. Ateş böcekleri eşlerini cezbetmek için yağ dokularının bir bölümünü ışık organına dönüştürürler; Peygamber devesi dişileri tam da çiftleşme sırasında yemeye başlarlar erkeklerini, öyle ki ancak yeme işlemi sona erdiğinde tamamlanmış olur döllenme süreci, ne de olsa bol proteine gereksinimi vardır yeni nesilin. Cırcır böceklerinde çiftleşme sonrasında dişiler, erkeğinin gövdesindeki bezlerden salgıladığı sıvıyla kendilerine bir ziyafet çekerler; erkek çekirgeler ise dişiye bir hediye sunarlar: dişinin üzerine yemesi için bir besin torbasını fırlatarak yapıştırırlar, ancak bu torba Truva savaşındaki tahta at misali içinde sperm hücrelerini taşıyan ‘‘spermatafor’’ adlı bir paketi de birlikte taşımaktadır.