Padişahın atlarına, ahırlarına ve bunlarla ilgili gereçlere bakan görevliye "İmrahor" denir. Osmanlı döneminde ata o kadar büyük önem verilmiştir ki, özellikle sultanların ve yüksek devlet görevlilerinin atlarının koşum takımları birer sanat eseri niteliğindedir. Viyana Devlet Kitaplığı'ndaki bir imrahor resminde koşum takımlarının değerli kumaş ve taşlarla süslü olduğu görülür. Hayvanın başını korumak için takılan ve üç parçadan oluşan zırh, "tombak" denilen, bakır ve altın alaşımı bir teknikle yapılmıştır. O dönemde bütün üzengilerin, dizginlerin, boylukların, tepeliklerin, alınlıkların, hatta kamçıların değerli taşlarla bezendiği bilinmektedir. Eyer örtüleri de ipekli ve kadifedendir. Levni imzalı, 1720 tarihli şenliği gösteren minyatürlerde kaplan, leopar gibi yırtıcı hayvanların postlarının da sergilendiğine tanık oluyoruz.

KADIN VE AT
At, Osmanlı döneminde en yaygın kara taşıtıydı. Öyle ki, erkekler kadar Osmanlı kadınları da at biniyordu. Almanya’daki Kassel Kitaplığı’nda yer alan XVI. yüzyıl resminde bir Osmanlı kadınını at sırtında görüyoruz.