Yanında tef çalan sahibinin dili çözülse, şarkı bile
söyleyecek! Köy kahvesine gittiğinizde, tavşan kanı çaylarını yudumlayanlar, bir yandan da komşu köydeki güreşlerden söz ediyorlar belki de. Onlar laflaya dursun, ötede tarlalarda kadınlı erkekli bir hasat zamanı yaşanıyor başakların arasında. Bir adam kırçıllı atlarına su veriyor, bir kuyudan su çekerek. Değirmenci boş durur mu, o da müşterisinin eşeğine un çuvallarını yüklemiş, hayrını görmesini diliyor!

Köydeki avlulardan birinde, rengârenk bir çalışma var. Rengârenk diyoruz, çünkü kazanlar kaynamaya devam ederken kök boyalarla boyanmış ipler avlulara kurutulmaları için asılmış. Sonra, halı tezgâhlarında genç kızların el emeği göz nuru olarak ilmek ilmek işlenecek ve halı olarak evlerdeki yerlerini alacaklar. Akviran'da davul zurnanın sesini duymamak olası değil; çünkü Aydın efeleri, Silifke ve Ege oyunları oynayan kızlar da katılmışlar köyün neşeli dünyasına.

Onlar da köyün sürpriz konukları. Geçtiğimiz yılın Mayıs ayında açılan Kültür Köyü'nün eksiği yok mu, var elbet! Geleneklerimizin içinden çıkıp gelen bu bebekler konuşmuyorlar! Ama, bakarsınız Ayhan ve Nazmiye Çetin onları bir gün konuşturur da...
Köyün sokaklarında dolaşırken kerpiç bir evin kiremitsiz çatısında oturmuş, uçurtmasını uçuran hüzünlü bir çocuk göreceksiniz. O dalgın çocuğa dikkatle bakın! O çocuk büyüyünce, bütün bu bebekleri yapıp Akviran köyünü yeniden kuracak! Çünkü o, yeniden yarattığı köyüne kendisini de eklemeyi unutmayan Ayhan Çetin'in çocuk halinden başka bir şey değil... l

* Akgün Akova, yazar ve fotoğrafçı.
PRINT PHOTOBANK TURKEY