Mehmed de kiraz yemek için mevsiminde bu hasbahçeye gelip, civardaki bütün kiraz ağaçlarını kiralayarak günlerce sefa yapar. Aynı padişahın 1676'da Küpelioğlu Salamon isimli zengin bir Yahudi'nin sekiz dönümlük bir bahçe içindeki mükellef köşküyle çevre tepelere kadar uzanan otuz dönümlük bağını satın aldığını da biliyoruz.

Çengelköy, zamanla dönemin üst aşama ricalinin sevip yerleşmeye başladığı bir köy haline gelir. III. Ahmed'in kızı Hatice Sultan'ın yalısı, o dönem İstanbulla ulaşımı sağlayan pazar kayığı iskelesinin hemen alt yanındadır. 29 yaşında ölen bu bahtsız sultanın oğlu, zamanının ünlü vak'a-nüvisi Süleyman İzzi Efendi'dir. Lale Devri'nin ünlü sadrazamı Damat İbrahim Paşa'nın damadı, Kaymak Mustafa Paşa'nın da bu sahilde Ferahâbad adlı bir yalısı vardır. Talihsiz paşanın sonu kayınpederi gibi kötü olur; Patrona isyanında asiler onu da öldürürler. Ama, nedense yalısına dokunulmaz.

Turgut Uyar sanki o güzelim "Salihat-ı nisvandan iffet Hanım" şiirini onun için yazmıştır. "Kuzum siz ne zaman öldünüz. / Paşam, Allahaşkına yani ne zaman..."

Çengelköy'ün öyküsünü İmparatoriçe Theodora'dan bahtsız Necibe Hanım'a kadar getirdik. Burada da bırakıyoruz; bundan sonrası ise eskilerin deyimiyle "lafügüzaf", yani boş lakırdı. Ama, bugün de Çengelköy yine yerinde, yine şirin, kendi bostanlarında yetişmese de yine o küçücük ve körpe salatalıkların satıldığı dünya cenneti bir Boğaz köyü.

* Erol Üyepazarcı, yazar.