|
O
kâğıtta Ferit Edgü'nün insan yüreğinin renklerini
yeryüzünün renkleriyle harman eden sözcükleri
vardır:
"Benim de bir fotoğrafımı çek abi, dedi
pazar yerinde gördüğüm küçük çocuk. / Şöyle
fiyakalı bir resim olsun. / Çektim. / Benim
de fotoğrafımı çek, dedi yaşlı bir adam. / Şöyle
arkamdaki cami ile birlikte. / Çektim. / Benim
de fotoğrafımı çek, demedi yorgun yük beygiri.
/ Ama ben çektim. / Çayırda kadınlar kendi aralarında
eğleniyorlardı. / Beni görünce gülüşmeye başladılar.
/ Fotoğraf çektiğimi görünce, hep bir ağızdan,
/ Çek abi, çek, ama bize göndermeyi unutma,
diye seslendiler. / Çektim ve gönderdim. / Bir
balıkçı, motoru kıyıya yanaşırken seslendi;
/ Bugün kısmette balık yokmuş, hiç değilse bir
fotoğrafımızı çek. / Çektim. / Bir pehlivan,
Beni böyle sivil olarak çekip nideceksin ki,
dedi. / Sen beni ayağımda kispet, er meydanında
çekmelisin. / Birini çektim, öbürünü başkalarına
bıraktım. / Teyze fotoğrafını çekiyorlar, diye
bağırdı bir çocuk.
|
