Üç tarafı denizlerle çevrili Türkiye’de, yelken yapmanın spor olarak kabul edilmesi hayli geç tarihleri bulur. Dünyada ilk yelken kulüpleri 1700’lü yıllarda ortaya çıkar, Türkiye’de ise 1890’lı yılların sonunda. İstanbul’da yaşayan İngilizler ile başlayan yelken sporu, varlıklı Türk aileleri arasında kısa zamanda benimsenir. Ve o yıllarda İstanbul’da ardı ardına yelken kulüpleri kurulmaya başlanır: Prinkipo, Makriköy ve Moda Yelken kulüpleri... Bu kulüplerin düzenlediği geziler ve yarışlar, uzun yıllar durmaksızın devam eder. Ancak 1914 yılında Birinci Dünya Savaşı’nın başlaması ile kulüplerin faaliyetlerine son verilir. Savaş yılları, yelken sporunun gelişmesini tamamıyla engeller.

Savaş sonrasında Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulduğu yıl, aynı zamanda yelken, kürek, yüzme dallarını kapsayan Türkiye Su Sporları Federasyonu’nun da kurulma yılıdır. Zaman içinde yelken sporuna beklenen önem verilmeye başlanır. Türkiye’de ilk kurallı ve resmi yelken yarışı 12 Ağustos 1932 yılında yapılır.

Uluslararası kimliğe sahip olan bu organizasyonlar, deniz ve yelken sevgisini artırmakla birlikte birbirinden farklı ülke insanları arasında yakınlaşmalar ve sıcak dostluklar kurulmasını da sağlıyor.
Türkiye de denizlerinin güvenli ve temiz oluşu, insanının misafirperverliği, marinalarının modernliği ile yıllardır farklı uluslardan pek çok deniz insanına kucak açıyor. Denizde olmanın ve doğayı yaşamanın en güzel ve uygun aracı yelkenli tekneler. Bir de dostluğun... Hangi ulustan olursa olsun, hangi dili konuşursa konuşsun, yelkenler rüzgârın kanatlarını takıp açılınca denizin enginliğine, din-dil-ırk ayrımı gözetmeksizin herkes dost oluveriyor.
Takalım kanatlarımızı, açılalım denizlere. Kulaklarımızda dostluk, dudaklarımızda özgürlük şarkılarıyla...

Saner GÜLSÖKEN