Dünyada olan biteni oturma odamızdaki en rahat koltuğa kurulup anında izleyebileli kimbilir kaç on yıl oldu! “Elektronik ortam”ların hayatımıza getirdiği kolaylıklar say say bitmez; bir telefon ve tuşlarla dünyanın her yerine ulaşabiliyor, istediğimiz müzeye girip, istediğimiz sanat galerisinden çıkabiliyoruz. Günlük gazeteleri de, kapıcının getirmesini beklemeden, bir sabah yürüyüşü yapıp bakkala gitmeden, yine bu elektronik ortamlar sayesinde okuyabiliyoruz. Bize, bankaya gitmeden para yatırmak, markete gitmeden alışverişi halletmek, kafede buluşmadan arkadaşlık yapmak, hatta kokusunu bile almadan aşk yaşamak gibi, öğrenmek istediğimiz her şeyi veren İnternet yakında iyice yaygınlaşacak. Bakkallar da, banka memurları da, bir insanla birlikte yaşamanın her türlü “sıkıntısı” da tarihten silinecek belki; dolayısıyla gazetelere, kitaplara da gerek kalmayacak. Hayır, hiç de öyle olmayacak. Çünkü hâlâ pek çok insan, aşkı nasıl dokunmadan yaşayamazsa, gazeteyi, kitabı da elinde tutmak isteyecek.

Kitabı kütüphanede parmağıyla arayıp bulduktan, kapağını şöyle bir okşadıktan sonra almayı, okuyup bitirene kadar başucunda tutmayı, “saklamayı” tercih edecek. Ve o saklanan kitapların hep, yeniden alıcısı-satıcısı olacak. Tıpkı bugün olduğu gibi. Kasım ayı içinde 29. Kitap Müzayedesi’ni gerçekleştiren “Librairie de Péra”nın hikayesi, işte o saklanan kitapların ve onları seven insanların da hikayesi aynı zamanda; Türkiye’deki “eski ve nadir kitap piyasası”nın tarihçesi.

Sahaflar’ın tarihi yüzyıllar öncesine dayanıyor. 1600’lerde İstanbul’da Fransız Kralı’nın elçisi olarak gelen Antoine Galland, Kapalıçarşı’nın içindeki sahaflardan uzun uzun sözediyor. İstanbul yangınlarından birinde çarşının dışına taşınan ve bugünkü Beyazıt Sahaflar Çarşısı’nı oluşturan bu esnaf, Müslüman İstanbul’un sahafları. Hıristiyan, Yahudi ve Levanten İstanbul’un sahaflar çarşısı ise Yüksekkaldırım. Karaköy’den İstiklal Caddesi’ne çıkan ünlü tarihi yokuş, o yıllarda kitapçılarla doluymuş.

Bugün nasıl Grek heykeli yaptıramazsanız, bu kitabı da üretemezsiniz. İşte Antika Kitap!” Güracar, “İnternet üzerinden eski kitap satmak nasıl bir duygu” sorusunu cevaplıyor son olarak: “Biraz tuhaf gözükebilir ama sonuçta İnternet de insanların aradıkları kitabı bulabilecekleri bir araç sadece. Hem de çok güçlü bir araç. Değil sahaflarda bir yığın kitap içinde eşelenecek vakti, marketten alışveriş yapacak vakti bile olmayan günümüz insanının önüne, bir bilgisayar ve telefon hattı olan herhangi bir yerden, binlerce kitabı seriyorsunuz. Yazara, kitap adına, baskı yılına, yayınevine, konusuna göre aramalar yapabiliyor. Bence ne aradığını kesinlikle bilen bir kişi için bulunmaz bir nimet. Örneğin bizim de İnternet’te bir web sitemiz var ve şimdilik 25 bin eski kitabı içeriyor. Çok yakın bir gelecekte müzayede de dahil olmak üzere bütün branşlarımızı İnternet’e taşıyacağız. Ben de küçük dükkanımda sahaflık yapacağım!”

* Emel Armutçu, gazeteci.